รักง่าย

โกรธง่าย(แต่ไม่มีใครรู้ว่ากูโกด)

แล้วก็หายง่าย

เบื่อง่าย

อ่อนไหวง่าย

กินง่าย

อยู่ง่าย

Create a playlist with this song on imeem

กี่ร้อนที่เราเคยผ่าน กี่ฝนที่เราเปียกปอน
ยามหนาวเรานอนกอดกัน ฉันยังไม่ลืมเลือน
กี่ครั้งที่ฉันทำผิด บ่อยครั้งที่เธอนั้นเบื่อ
ที่ฉันนั้นทำไม่ดี ฉันเองก็รู้ตัว

แม้ว่าตอนนี้เธอได้จากลาฉันไป
ผ่านมานานเนิ่นนาน แสนนาน
ตัวฉันยังคงไม่ลืมเธอ ยังพร่ำเพ้อ คิดถึงเธออยู่ร่ำไป

มันสายไปไหม ถ้าฉันจะขอโทษ
ไม่ขอให้เธอหายโกรธ แต่ได้โปรดกลับมาเถอะได้ไหม
จะคอยดูแลและฟูมฟักรักเราจะไม่ห่างไป
และขออภัยในทุกเรื่องราวที่ผ่านมา

ทุกครั้งที่ฉันมองดาว ความเหงามันก็เข้ามา
แอบยิ้มทั้งน้ำตา คิดถึงเราเรื่องวันวาน
แค่ขอให้เธอลืมมัน เติมฝันให้ฉันดังเดิม
สุขทุกข์มีเธอร่วมเดินเส้นทางคงไม่ไกล

แม้ว่าตอนนี้เธอได้จากลาฉันไป
ผ่านมานานเนิ่นนาน แสนนาน
ตัวฉันยังคงไม่ลืมเธอ ยังพร่ำเพ้อ คิดถึงเธออยู่ร่ำไป

มันสายไปไหม ถ้าฉันจะขอโทษ
ไม่ขอให้เธอหายโกรธ แต่ได้โปรดกลับมาเถอะได้ไหม
จะคอยดูแลและฟูมฟักรักเราจะไม่ห่างไป
และขออภัยในทุกเรื่องราวที่ผ่านมา

มันสายไปไหม ถ้าฉันจะขอโทษ
ไม่ขอให้เธอหายโกรธ แต่ได้โปรดกลับมาเถอะได้ไหม
จะคอยดูแลและฟูมฟักรักเราจะไม่ห่างไป
และขออภัยในทุกเรื่องราวที่ผ่านมา

มันสายไปไหม ถ้าฉันจะขอโทษ
ไม่ขอให้เธอหายโกรธ แต่ได้โปรดกลับมาเถอะได้ไหม
จะคอยดูแลและฟูมฟักรักเราจะไม่ห่างไป
และขออภัยในทุกเรื่องราวที่ผ่านมา

มันสายไปไหมที่เธอนั้นจะยกโทษ
ให้กับคนที่เธอโกรธ ขอเธอโปรดให้ตัวฉันนั้นได้กลับไป
จะคอยดูแลและฟูมฟักรักเราจะไม่ห่างไป
และขออภัยในทุกเรื่องราวที่ผ่านมา

อ้ายเป็นคนเวียงเจียงใหม่ใคร่ฝากหัวใจ๋หื้อสาวต่างแดนยังซนยังโสดหนุ่มแน่น ใคร่อยากมีแฟนกับเขาสักคนไฮ่นาตี้ทางกว้างใหญ่ มีสวนลำใยอยู่ติ๊ดถนนมีควายมีไก่ขนหม่น มีงัวปู้โตนมีห่านคอยาว * ชมพู่ก็ดกแดงจี๋ สตรอเบอรี่หอมเหมือนแก้มสาวผักกาดกั๊บถั่วฝักยาว อ้ายคนขาวขาวบ่จุ๊หลอกไผ** ลำใยบ่ใจ๊ลิ้นจี่ ถ้าอยากฮู้ดีหื้อหายข้องใจ๋เจินเลยมาแอ่วเจียงใหม่ มาเป๋นขวัญใจ๋ของอ้ายคนเมือง

เรสสิเด้นท์อีวิล 1/2/3

บนฟ้ามีเมฆลอย บนดอยมีเมฆบัง มีสาวงามชื่อดัง อยู่หลังแดนดงป่า
มีกะลาล่าเซอ มีหนุ่มๆเผลอฮ้องหา มีสาวงามขึ้นมาแล้วมีมิดะ
นางนั้นยืนท่ากอย หนุ่มน้อยที่ยังบ่ เกยผ่าน ยังไร้ราคีพาน บ่ ฮู้ก๋านกามโลกีย์
ยั่วยวนวาจาเว้าวอน บอกสอนฮื้นละอ่อนนั้นมี ความฮู้กามวิธีแล้วพลีเรือนกาย
งามเหนือคำรำพัน เป็นหมันและเป็นหม้าย ความสวยงามคือภัยถูกเลือกไว้เป็นมิดะ
หนุ่มใดบ่ เกยชิดชม บ่ สมสู่ฮู้วิชา หมดหนทางขึ้นมา บนลานสาวกอด
หมดปัญญาดิ้นรน มืดมนเหมือนคนตาบอด คนแล้วคนเล่ากอด ทอดกายในดงดินแดน
จนวัยโรยราร่วงไป คนใหม่มาเป็นมิดะแทน คือเรื่องราวในแดน แผ่นดินอีก้อ

คาถาแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย
สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ
อัพพะยาปัชฌา โหนตุ
อะนีฆา โหนตุ
สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ

สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย
จงมีความสุขกาย สุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเทอญ

คาถาแผ่เมตตาตนเอง
อะหัง สุขิโต โหมิ
อะหัง นิททุกโข โหมิ
อะหัง อะเวโร โหมิ
อะหัง อัพยาปัชโฌ โหมิ
สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ

ขอให้ข้าพเจ้ามีความสุข
ขอให้ข้าพเจ้าปราศจากความทุกข์
ขอให้ข้าพเจ้าปราศจากเวร
ขอให้ข้าพเจ้าปราศจากอุปสรรคอันตรายทั้งปวง
ขอให้ข้าพเจ้าจงมีความสุขกายสุขใจ รักษากายวาจาใจให้พันจากความทุกข์ภัยทั้งปวงเถิด